Næringarefnin

Með því að kynna sér plöntuna sem á að rækta, má finna út hvaða áburðarblanda hentar best. Plöntur lifa á ýmsum efnum. Um tuttugu frumefni standa aðallega að baki þeim. Viss frumefni tekur plantan upp í meira magni en önnur þ.e. köfnunarefni (N), fosfór (P) og kalí (K). Önnur efni sem ekki teljast aðalnæringarefni eru ekki síður mikilvæg. Í stað nafna eru notaðar alþjóðlegar efnafræðimerkingar fyrir frumefnin og standa þá tölur með sem vísa í magn.

N     Köfnunarefni
P     Fosfór
K     Kalí
Ca   Kalsíum
Mg   Magnesíum
Fe   Járn
S     Brennisteinn
B     Bór
Mo   Molybden
Cu   Kopar
Zn   Zink
Co   Kolbalt
Mn   Mangan
 
Köfnunarefni ( N )
Köfnunarefni er eitt að þremur aðal næringarefnum plöntunnar, ásamt fosfór ( P ) og kalí ( K ). Plantan notar köfnunarefni í miklu mæli til að geta myndað blaðgrænu og þar með framleitt næringu.

  • Of lítið köfnunarefni
    Ný blöð verða gulleit vegna skorts á blaðgrænu. Vöxtur verður lítill sem enginn.

  • Of mikið köfnunarefni
    Plöntur vaxa hratt og stoðvefurinn nær ekki að myndast í samræmi við stærð, plantan verður viðkvæmari.

Fosfór ( P )
Fosfór er mikilvægasta næringarefnið til myndunar á nýju erfðarefni og hefur því oft verið sett í samband við blómgun. Fosfór er rótarstyrkjandi.

  • Of lítið fosfór
    Blómgun verður lítil sem engin, blaðlitur verður dökkgrænn eða jafnvel bláleitur.

Kalí ( K )
Með kalí stjórnar plantan vökvaflæði um frumurnar.

  • Of lítið kalí
    Plönturnar verða slappar þó að nægur raki sé til staðar. Blöðin verða gulgræn eða grágræn.

  • Of mikið kalí
    Frumuveggir springa, afleiðingarnar verða slepjulegar, vatnskenndar plöntur.